Zbudowany w latach 1877-1881, przez armię pruską. Jest jednym z 18 fortów artyleryjskich wchodzących w skład Twierdzy Poznań i zarazem jednym z 9 fortów typu głównego. Od nazwiska pruskiego generała, otrzymał nazwę Graf Kirchbach.Otoczony jest suchą fosą o długości 850 m, głębokości 5,5 m i szerokości 9 m, do której dostępu strzeże 5 kaponier: czołowa, dwie barkowe i dwie izby bojowe wewnątrz koszar.Na całej długości czoła i barków fortu rozciąga się wał artyleryjski z remizami dla 21 dział kalibru 15 i 12 cm. W centralnej części fortu znajdują się dwa dziedzińce, rozdzielone przez nasyp głównego korytarza komunikacyjnego (poterny). Łączy ona ze sobą, umieszczone w szyjowej części fortu, dwukondygnacyjne koszary z podwalnią, czyli pomieszczeniami wykorzystywanymi na potrzeby artylerii fortecznej.


Pod barkowymi odcinkami wału,  zaprojektowano dwie prochownie wojenne, mogące pomieścić po 35 ton prochu.Wjazdu do fortu bronił blokhauz, oraz most zwodzony umieszczony przed bramą.

W 1889 roku fort wzmocniono, dobudowując na jego barkach baterie dołączone, dla dodatkowych dział. Kolejne modernizacje przyniosły instalację pancernych stanowisk obserwacyjnych piechoty oraz artylerii. Od 2011 roku fort udostępniony jest do zwiedzania. Oprowadzanie z przewodnikiem umożliwia zobaczenie najważniejszych elementów fortu w części naziemnej jak i w podziemiach.


Operatorem trasy turystycznej jest Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Fortyfikacji.